درس دهم: دو سرمایه گرانبها

پیام های آسمان هشتم

📖 آموزش کامل درس10

📝نکات درس10

❓سوالات درس10

🎯آزمون درس10


ارزش عمر

  • عمر انسان مانند فرصت یک مسابقه، محدود و غیرقابل برگشت است.
  • فرصت‌های زندگی مانند ابرها به سرعت می‌گذرند و معمولاً متوجه گذشت آنها نمی‌شویم.
  • انسان پس از مرگ نمی‌تواند به دنیا بازگردد تا فرصت‌های از دست‌رفته را جبران کند.
  • حضرت علی(ع): «فرصت‌ها مانند ابرها می‌گذرند، پس فرصت‌های خوب را غنیمت شمرید.»
  • نخستین سرمایه انسان برای خوشبختی در دنیا و آخرت، عمر و زندگی اوست.

شباهت زندگی و مسابقه فوتبال

  • هر دو هدف و میدان مشخص دارند.
  • در هر دو به راهنما و مربی نیاز داریم.
  • هر دو زمان محدودی دارند.
  • در هر دو به دنبال پیروزی هستیم.
  • زندگی برخلاف فوتبال قابل تجدید و تکرار نیست.
  • نتیجه زندگی در نهایت پیروزی یا شکست است.

عوامل هدر دادن عمر

  • بی‌حالی و تنبلی
  • امروز و فردا کردن
  • بی‌توجهی به اولویت‌ها
  • معاشرت با افراد بی‌نظم
  • عجله کردن
  • دوستی با افراد ناباب
  • خوش‌گذرانی و بی‌هدف بودن
  • بی‌توجهی به خداوند
  • داشتن برنامه و اولویت‌بندی کارها به استفاده بهتر از عمر کمک می‌کند.

نعمت اندیشیدن

  • دومین سرمایه مهم انسان، عقل و قدرت تفکر است.
  • انسان با تفکر می‌تواند راه درست زندگی و رستگاری را انتخاب کند.
  • تفکر در نشانه‌های خداوند در اسلام اهمیت زیادی دارد.
  • پیامبر اکرم(ص) تفکر را از بسیاری عبادت‌های بدون تفکر برتر دانسته است.
  • حضرت علی(ع): «تفکر انسان را به سوی نیکی و عمل به آن فرا می‌خواند.»
  • انسان باید پیش از انجام کارها به نتیجه و عواقب آنها فکر کند.
  • تفکر درباره ثبت اعمال، محدود بودن عمر و تأثیر رفتار بر دیگران، انسان را به کارهای نیک و دوری از گناه هدایت می‌کند.
  • کسانی که با وجود داشتن عقل، از آن استفاده نمی‌کنند و از دیدنی‌ها عبرت نمی‌گیرند و دستورات خدا را نمی‌شنوند، از چهارپایان نیز گمراه‌تر معرفی شده‌اند.

نتیجه درس

  • دو سرمایه گرانبهای انسان: عمر و عقل و اندیشیدن
  • عمر فقط یک بار در اختیار انسان قرار می‌گیرد؛ بنابراین باید از فرصت‌های زندگی درست استفاده کرد.
  • عقل و تفکر به انسان کمک می‌کند از عمر خود برای انجام کارهای نیک و رسیدن به سعادت استفاده کند.
  • بی‌توجهی به عبادات و انجام کارهای نادرست می‌تواند موجب دوری از خدا، غرق شدن در گناه، از بین رفتن برکت، عذاب و حسرت و پشیمانی شود.