مطالعات اجتماعی چهارم
- به پستی و بلندی‌های سطح زمین ناهمواری می‌گویند.
- کوه‌هایی که مانند زنجیر به یکدیگر متصل هستند، رشته‌کوه نام دارند.
- بالاترین قسمت کوه، قله نام دارد.
- قله دماوند با ارتفاع ۵۶۱۰ متر، بلندترین قله ایران است.
- زمین‌های پایین کوه را کوهپایه می‌گویند و بسیاری از شهرها و روستاها در کوهپایه‌ها شکل گرفته‌اند.
- دشت سرزمین صاف و همواری است.
- بعضی دشت‌ها حاصلخیز و مناسب کشاورزی هستند و بعضی به دلیل شور بودن خاک برای کشاورزی مناسب نیستند.
- با آب شدن برف کوه‌ها، جویبار به وجود می‌آید.
- از پیوستن جویبارها به یکدیگر، رود تشکیل می‌شود.
- رودها هنگام حرکت، شن، ماسه و گل‌ولای را با خود حمل می‌کنند که به آنها آبرفت می‌گویند.
- انباشته شدن آبرفت‌ها در نزدیکی دریا طی سال‌های طولانی باعث تشکیل جلگه می‌شود.
- رشته‌کوه البرز در شمال ایران قرار دارد.
- رشته‌کوه زاگرس در غرب و جنوب‌غربی ایران قرار دارد.
- قله‌های مهم البرز شامل دماوند و علم‌کوه هستند.
- قله‌های مهم زاگرس شامل دنا و زردکوه هستند.
- دشت کویر و دشت لوت از وسیع‌ترین دشت‌های ایران هستند.
- جلگه خوزستان پهناورترین جلگه ایران است.
- در ایران علاوه بر البرز و زاگرس، کوه‌های دیگری مانند سبلان، سهند و تفتان نیز وجود دارند.
- سرزمین‌های پست و هموار معمولاً برای کشاورزی، ساخت راه و سکونت مناسب‌تر هستند.
- خاک حاصلخیز و وجود آب، کشاورزی را در برخی سرزمین‌های پست رونق می‌دهد.
- کوه‌ها و ناهمواری‌ها بر زندگی مردم، کشاورزی، سکونت و راه‌سازی تأثیر دارند.