درس12: حفاظت از زیستگاه های ایران

مطالعات اجتماعی هفتم

📚 آموزش درس12

📝 خلاصه نکات درس12

❓ سوالات درس12

🧠 آزمون تستی درس12


تنوع زیستی ایران

  • ایران دارای تنوع زیادی از گونه‌های گیاهی و جانوری است.
  • حدود ۹۰۰۰ گونه گیاهی در ایران شناسایی شده است.
  • بسیاری از گونه‌های گیاهی و جانوری مخصوص ایران هستند و در نقاط دیگر جهان یافت نمی‌شوند.
  • سوسن چلچراغ، سمندر لرستانی و لاله واژگون از گونه‌های ارزشمند ایران هستند.
  • تنوع زیستی شامل انواع مختلف گونه‌های گیاهی، جانوری و زیستگاه‌ها است.

عوامل تخریب زیستگاه‌ها

  • مهم‌ترین عامل نابودی زیستگاه‌ها و کاهش گونه‌ها، فعالیت‌های نادرست انسان است.
  • ساخت جاده، خانه و شهر بدون برنامه‌ریزی می‌تواند جنگل‌ها و مراتع را تخریب کند.
  • قطع درختان برای تأمین چوب، زغال و سوخت باعث نابودی پوشش گیاهی می‌شود.
  • از بین رفتن گیاهان، غذای جانوران را کاهش داده و تعادل طبیعت را برهم می‌زند.
  • شکار بیش از حد و صید بی‌رویه باعث کاهش جمعیت جانوران و خطر انقراض آنها می‌شود.
  • زباله‌ها می‌توانند سال‌ها در طبیعت باقی بمانند و به زیستگاه‌ها آسیب برسانند.
  • گازهای سمی خودروها و کارخانه‌ها و سموم آفت‌کش‌های کشاورزی نیز به گیاهان و جانوران آسیب می‌زنند.

گونه‌های جانوری در معرض خطر

  • گاندو: در جنوب ایران، به‌ویژه اطراف چابهار و ایرانشهر زندگی می‌کند.
  • یوزپلنگ ایرانی: در مناطقی مانند شاهرود، طبس، بافق، زرند و نائین زندگی می‌کند و سرعت زیادی دارد.
  • گورخر ایرانی: در نواحی داخلی و اطراف بیابان‌های ایران زندگی می‌کند.
  • هوبره: پرنده‌ای مهاجر است و در مناطق خشک و دشت‌های نیمه‌بیابانی زندگی می‌کند.
  • شیر ایرانی و ببر مازندران از گونه‌هایی هستند که در ایران منقرض شده‌اند.

چرا از زیستگاه‌ها حفاظت می‌کنیم؟

  • سپاسگزاری از نعمت‌های خداوند: طبیعت و موجودات زنده از نعمت‌های الهی هستند و باید از آنها درست استفاده کنیم.
  • لذت بردن از زیبایی‌های طبیعت: طبیعت باعث آرامش انسان و توجه به عظمت آفرینش می‌شود.
  • حق حیات: همه موجودات زنده حق زندگی دارند و انسان نباید برای سودجویی آنها را نابود کند.
  • وابستگی موجودات زنده: موجودات در زنجیره غذایی به یکدیگر وابسته‌اند و نابودی یک گونه می‌تواند تعادل طبیعت را برهم بزند.
  • فواید گیاهان و جانوران: آنها منابع غذایی و برخی گیاهان منابع دارویی هستند.
  • ایران از کشورهای مهم در زمینه گیاهان دارویی است.

زنجیره غذایی

  • موجودات زنده برای تأمین غذا به یکدیگر وابسته‌اند.
  • تولیدکنندگان: گیاهان سبز
  • مصرف‌کنندگان: علف‌خواران و گوشت‌خواران
  • تجزیه‌کنندگان: مانند باکتری‌ها و مخمرها
  • نابودی یک گونه می‌تواند بر گونه‌های دیگر زنجیره غذایی اثر بگذارد.

سازمان حفاظت محیط زیست

  • سازمان حفاظت محیط زیست وظیفه حفاظت از محیط زیست و زیستگاه‌های طبیعی کشور را بر عهده دارد.
  • محیط‌بانان مسئول اجرای قوانین محیط زیست و مراقبت از مناطق تحت نظارت خود هستند.
  • محیط‌بانان مواردی مانند قطع درختان، شکار غیرقانونی، آلودگی و روشن کردن آتش در طبیعت را شناسایی و گزارش می‌کنند.
  • حفاظت از محیط زیست فقط وظیفه این سازمان نیست و همه مردم مسئول هستند.

راه‌های حفاظت از زیستگاه‌ها

  • گل‌ها و گیاهان طبیعی را نچینیم و لگدمال نکنیم.
  • درخت و گل بکاریم.
  • برای پرندگان و جانوران در شرایط سخت آب و غذا فراهم کنیم.
  • در مصرف کاغذ صرفه‌جویی و کاغذهای باطله را بازیافت کنیم.
  • وسایل تزئینی ساخته‌شده از پوست و اعضای بدن جانوران وحشی را خریداری نکنیم.
  • در طبیعت آتش روشن نکنیم و در صورت روشن کردن، آن را کاملاً خاموش کنیم.
  • زباله‌ها را در طبیعت رها نکنیم و زباله‌های قابل بازیافت را جدا کنیم.
  • آلودگی‌های مهم محیط زیست را به مسئولان مربوط اطلاع دهیم.

مناطق حفاظت‌شده

  • سازمان حفاظت محیط زیست برخی مناطق مهم را به عنوان منطقه حفاظت‌شده اعلام می‌کند.
  • مناطق حفاظت‌شده می‌توانند شامل جنگل، مرتع، دشت یا کوهستان باشند.
  • در این مناطق برای حفاظت از گیاهان و جانوران مقررات خاصی وجود دارد.
  • شکار و صید، قطع درختان و از بین بردن گیاهان در مناطق حفاظت‌شده ممنوع است.
  • جنگل‌های حرا، دشت ارژن و اشترانکوه از نمونه‌های مناطق حفاظت‌شده ایران هستند.

اصل ۵۰ قانون اساسی

  • حفاظت از محیط زیست وظیفه عمومی است.
  • باید محیط زیست را به گونه‌ای حفظ کنیم که نسل امروز و نسل‌های آینده بتوانند از آن بهره‌مند شوند.

واژه‌های مهم

  • گونه: نوعی از موجودات زنده که به یکدیگر شباهت دارند و می‌توانند موجودات مشابه خود را تولید کنند.
  • تنوع زیستی: گوناگونی گونه‌های گیاهی، جانوری و زیستگاه‌ها.
  • مرتَع: زمین دارای علوفه برای تغذیه دام‌ها.
  • زنجیره غذایی: وابستگی غذایی موجودات زنده به یکدیگر.