مطالعات اجتماعی هفتم
🧠 آزمون تستی درس8
مصرف و مصرفکننده
- مصرفکننده کسی است که کالاها و خدمات را برای رفع نیازهای خود خریداری میکند.
- خرید و فروش کالاها معمولاً با استفاده از پول انجام میشود.
- نیاز چیزهای ضروری برای زندگی مانند غذا، پوشاک و مسکن است.
- خواسته چیزهایی است که داشتن آنها را دوست داریم، اما برای ادامه زندگی ضروری نیست؛ مانند رایانه، دوچرخه و توپ.
سرگذشت پول
- در گذشته مبادله به صورت کالا با کالا انجام میشد.
- مبادله کالا به کالا مشکلاتی داشت؛ زیرا ممکن بود دو نفر به کالاهای یکدیگر نیاز نداشته باشند.
- سپس برخی کالاها به عنوان کالای واسطهای مورد استفاده قرار گرفتند.
- کالاهای واسطهای نیز مشکلاتی مانند فاسدشدن و دشواری نگهداری داشتند.
- بعدها فلزاتی مانند طلا، نقره و مس برای مبادله استفاده شدند.
- با ضرب سکه، پول فلزی به وجود آمد.
- بعدها برای آسانتر شدن معاملات بزرگ، پول کاغذی یا اسکناس رواج پیدا کرد.
- امروزه از روشهایی مانند کارتهای بانکی و خریدهای اینترنتی نیز برای مبادله استفاده میشود.
حقوق مصرفکننده
- برای حفظ حقوق مصرفکنندگان، قوانین و مقرراتی وجود دارد.
- تولیدکنندگان باید اطلاعات لازم درباره کالا را روی برچسب مشخصات درج کنند.
- اطلاعات برچسب میتواند شامل قیمت، تاریخ تولید و مصرف، مواد تشکیلدهنده، نشانی تولیدکننده و شماره مجوز باشد.
- خرید و فروش کالاهای قاچاق به اقتصاد کشور و تولیدکنندگان داخلی آسیب میزند.
استاندارد
- استاندارد یعنی رعایت ویژگیهای قابل قبول و لازم برای تولید یک کالا.
- کالاهای استاندارد باید از نظر کیفیت و ایمنی شرایط لازم را داشته باشند.
- در ایران، سازمان ملی استاندارد ایران بر رعایت استانداردها نظارت میکند.
- کالاهایی که کیفیت آنها تأیید شده باشد، نشان استاندارد دریافت میکنند.
- رعایت استاندارد در مواد غذایی، لوازم بهداشتی، وسایل برقی و وسایل گرمایشی برای حفظ سلامت و ایمنی مردم اهمیت دارد.
ضمانت کالا
- برخی کالاهای بادوام برای مدت مشخصی توسط تولیدکننده یا فروشنده ضمانت میشوند.
- هنگام خرید کالای دارای ضمانت باید برگه ضمانتنامه را دریافت و شرایط آن را بررسی کرد.
مسئولیت مصرفکننده
- مصرفکننده علاوه بر حقوق، مسئولیتهایی نیز دارد.
- مهمترین مسئولیت مصرفکننده، مصرف درست و پرهیز از اسراف است.
- باید پیش از خرید، نیاز واقعی خود را بررسی کنیم و از خرید کالاهای غیرضروری خودداری کنیم.
مصرفگرایی
- مصرفگرایی یعنی خرید کالا بدون نیاز واقعی، برای تفریح، خودنمایی، چشموهمچشمی یا پیروی از مد.
- تبلیغات و مدگرایی میتوانند افراد را به خریدهای غیرضروری تشویق کنند.
- مصرفگرایی میتواند به اسراف، تجملگرایی و افزایش فاصله میان گروههای اجتماعی منجر شود.
- از دیدگاه اسلامی، اسراف و تبذیر نادرست و گناه است.
- اسراف یعنی زیادهروی در مصرف یا استفاده نکردن کامل از یک چیز و دور ریختن آن.
- تبذیر یعنی تلف کردن و بیهوده خرج کردن مال و ریختوپاش.
مصرف و محیط زیست
- مصرف زیاد باعث افزایش تولید زباله و آسیب به محیط زیست میشود.
- پلاستیک و نایلون مدت زیادی در طبیعت باقی میمانند و میتوانند به خاک، آب، جانوران و سلامت انسان آسیب برسانند.
- باتریها و برخی زبالههای شیمیایی نیز میتوانند باعث آلودگی محیط زیست شوند.
- برای کاهش آسیبهای زیستمحیطی باید:
- مصرف نایلون و ظروف یکبارمصرف را کاهش دهیم.
- از کیسههای پارچهای و وسایل چندبارمصرف استفاده کنیم.
- زبالههای قابل بازیافت را جدا کنیم.
- در بازیافت کاغذ، مقوا، شیشه، فلز و پلاستیک مشارکت کنیم.
- بازیافت باعث میشود از مواد دورریختنی دوباره برای تولید محصولات جدید استفاده شود.
واژههای مهم
- کالا: محصولی که برای رفع نیاز یا خواسته انسان تولید میشود.
- مواد اولیه: موادی که از منابع طبیعی به دست میآیند و برای تولید کالا استفاده میشوند.
- کشاورزی: فعالیتهایی مانند زراعت، باغداری، دامداری، مرغداری، زنبورداری و صید ماهی.
- صنعت: تبدیل مواد اولیه در کارگاه یا کارخانه به کالا.
- خدمات: فعالیتهایی که در آنها کالا تولید نمیشود و خدمتی ارائه میشود؛ مانند پزشکی، معلمی و آتشنشانی.
- اسراف: زیادهروی در مصرف یا دور ریختن بیهوده.
- تبذیر: تلف کردن و بیهوده خرج کردن مال.
