درس دوازدهم خورشید پشت ابر

هدیه های آسمان پنجم

📖 خوانش متن درس دوازدهم

🎬 انیمیشن درس دوازدهم

✏️ تمرین های درس دوازدهم

📝 نکات مهم درس دوازدهم

❓ سوالات درس دوازدهم

✅ آزمون درس دوازدهم


ماه در میان آسمان نور افشانی می‌کرد.
سامرا سراسر سکوت بود و خانه‌ی امام حسن عسکری علیه السّلام سراپا انتظار!
فرشته‌ها چشم انتظار ولادت نوزادی بودند که برگزیده‌ی خدا بود.
خلیفه‌ی عبّاسی در کاخ خفته بود و وحشت از تولّد نوزادی که بساط او را بر هم می‌زند، آرامشش را آشفته، و خوابش را غرق در کابوس کرده بود.
به سربازان و جاسوسانش گفته بود: «یک لحظه هم از خانه‌ی حسن بن علی -امام عسکری علیه السّلام- چشم بر ندارید! همین که زنی باردار یا زنی را با نوزادی شیرخوار دیدید، دستگیر کنید و به دربار بیاورید!»

این وحشت و نگرانی، کابوسی بود که بر سر همه‌ی خلفای عبّاسی سایه انداخته بود. همه می‌دانستند که روزی فرزندی از نسل پیامبر به دنیا خواهد آمد که امید مظلومان است و دشمن ظالمان؛ به همین دلیل همیشه خانه‌ی امامان عزیز را زیر نظر داشتند.
امام حسن عسکری علیه السّلام و همسر گرامی او نرجس و حکیمه خاتون -عمّه‌ی امام- در خانه بودند.

حکیمه خاتون بانویی دانا و بزرگوار و دختر امام جواد علیه السّلام بود.
حکیمه خاتون نرجس را بسیار دوست داشت و او را زیر نظر خود تربیت کرده بود.
امام حسن عسکری علیه‌السّلام به ایشان گفته بود: «عمّه جان! به خانه‌ی ما بیا و در کنار نرجس بمان؛ زیرا امشب جانشین من به دنیا خواهد آمد و خدا تو را با دیدن او شاد خواهد کرد.»

نزدیک سحر بود و نرجس غرق نیایش و ستایش خدای مهربان.
ثانیه‌ها به سختی سپری می‌شد…

سرانجام زمان موعود فرا رسید. خانه‌ی امام نورباران شد و چشمان نرجس از شوق مثل ستاره درخشید.
نوزاد عزیز نرجس لبخند زد و با لبخندش دل مادرش را، که از نگرانی سرشار بود، از نشاط لبریز کرد.
امام حسن عسکری علیه السّلام، فرزندش را در آغوش گرفت و در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه گفت.

فرزند عزیز امام، دور از نگاه نگهبانان و جاسوسان خلیفه‌ی عبّاسی به دنیا آمد.
خلیفه‌ی عبّاسی به خیال خام خویش فکر می‌کرد، می‌تواند از تولّد این نوزاد جلوگیری کند.

او نیز راه باطل فرعون مصر را پیمود و نمی‌دانست همان خدایی که حضرت موسی را از دست فرعون نجات داد، فرزند امام حسن عسکری علیه‌السّلام را نیز از آسیب خلیفه‌ی عبّاسی در امان نگه می‌دارد.

حضرت مهدی علیه السّلام در سال 255 هجری به دنیا آمد.
او دوازدهمین امام، چهاردهمین معصوم و آخرین جانشین پیامبر خداست.
پیامبر خدا درباره‌ی او فرموده است: «مهدی از خاندان من و از اهل بیت من است. نام او مثل نام من است. او شبیه‌ترین مردم به من است از جهت گفتار و رفتار و رُخسار.»
«مهدی»، «منصور» و «ولی عصر» از لقب‌های مشهور امام زمان علیه السّلام است.
مشهورترین لقب او «قائم» است به معنی «قیام‌کننده». حضرت مهدی علیه السّلام بزرگ‌ترین قیام را در دنیا انجام خواهد داد.
رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله مژده داده است: «او روزی ظهور می‌کند و دنیا را پر از عدالت خواهد کرد، در حالی که ظلم و ستم آن را فرا گرفته است.»
با این حال، مردم در زمان غیبت نیز می‌توانند از حضرت مهدی عجّلَ اللّٰهُ فَرَجَه بهره‌مند گردند. پیامبر اسلام می‌فرماید: «مردم هنگام غیبت او از هدایتش بهره می‌برند؛ همان‌گونه که از خورشید پشت ابر بهره می‌برند.»
امام مهدی عجّلَ اللّٰهُ فَرَجَه مانند خورشید درخشانی است که اگر چه جمال بی نظیرش را نمی‌بینیم، ولی از روشنایی‌اش سود می‌بریم و برای رسیدن زمان ظهورش دست به دعا بر می‌داریم.