هدیه های آسمان ششم
🎬 انیمیشن درس اوّل
✏️ تمرین های درس اوّل
✅ آزمون درس اوّل
آنگاه که شب درآید و تاریکی آن بر جهان چیره شود،
آنگاه که ستارهای بدرخشد و چشمها از دیدنش خیره شوند
و آنگاه که ……
تو را میستایم.
هرگاه ……
هرگاه به آسمان و زمین،
به صخرهها و کوههای سنگین
یا به درختان و گلهای رنگین مینگرم،
تو را سپاس میگویم.
ای خدایِ مهربانِ من!
نسیمِ روحافزا نشانی از مهربانیات
بادهای باران زا گواهِ رحمتِ آسمانیات
صخرههای سِتُرگ، کوههای بزرگ، رودهای جاری و دریاهای پهناور، نشان دانایی و تواناییات.
تو را سپاس میگویم
که عطاهایت از سرِ مهربانی و نعمتهایت همگانی است.
به تو ایمان دارم و از تو راه میجویم
تنها از تو یاری میطلبم
و به تو تکیه میکنم
تو که در دوستی، بیهمانند
در مهربانی، بیمانند
در بخشش، یکتا
و در لطف و نوازش، بیهمتایی.
تو که پدیدآورندهی آفریدگان
و مالک زمین و آسمانی.
از هر کس به من نزدیکتر
و از هر دوستی با من آشناتری.
ای خدای مهربان!
بیناترین بینا، زیباترین زیبا،
داناترین دانا،
خدای یکتا
خدای یگانه و بیهمتا.
تو را اینگونه سپاس میگویم: «اَلحَمدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمینَ»
بدانیم
«توحید» یکی از اصول دینی و اعتقادی ما مسلمانان است. توحید یعنی خداوند یکتاست و جز او خدایی نیست. در سال گذشته آموختیم که نظم و هماهنگی میان پدیدههای جهان نشان میدهد که فقط یک خدا جهان را اداره میکند. راستی اگر خدای دیگری هم وجود داشت، چرا برای معرّفی خودش، حتّی یک نفر را برای ما انسانها نفرستاده است؟
امام علی (علیه السّلام) در این باره به فرزندش میفرماید:
«پسر عزیزم! بدان که اگر پروردگار تو شریکی داشت، پیامبران او نیز نزد تو میآمدند.»
همهی مسلمانان خدای یکتا را میپرستند و خواستههای خود را تنها به درگاه او میبرند.