🕌درس ۱۷: سفر به کربلا (۲) 🕌

پس از رحلت پیامبر(ص)، دربارهٔ جانشینی ایشان میان مسلمانان اختلاف به وجود آمد.
پیامبر(ص) در غدیر خم، حضرت علی(ع) را به عنوان جانشین خود معرفی کرده بود.
پس از ابوبکر و عمر و عثمان، مسلمانان با اصرار فراوان با حضرت علی(ع) بیعت کردند.
حضرت علی(ع) کوفه را مرکز خلافت خود قرار داد.
ایشان زندگی ساده‌ای داشتند و برای برقراری عدالت و دفاع از مظلومان تلاش می‌کردند.

معاویه حاکم شام بود و از دستور حضرت علی(ع) برای کنار رفتن از حکومت سرپیچی کرد.
جنگ میان سپاه امام علی(ع) و معاویه به نام جنگ صفّین آغاز شد.
هنگامی که پیروزی سپاه امام علی(ع) نزدیک بود، سپاه معاویه به پیشنهاد عمروعاص قرآن‌ها را بر سر نیزه کرد.
گروهی از سپاهیان امام فریب خوردند و جنگ را متوقف کردند.
در ماجرای داوری، عمروعاص، ابوموسی اشعری را فریب داد.

گروهی از سپاهیان امام علی(ع) پس از ماجرای صفّین از اطاعت ایشان سرپیچی کردند و به خوارج معروف شدند.
امام علی(ع) در جنگ نهروان خوارج را شکست دادند.
یکی از خوارج به نام ابن ملجم در سحرگاه ۱۹ رمضان سال ۴۰ هجری با شمشیر زهرآلود به امام علی(ع) ضربت زد.
حضرت علی(ع) در ۲۱ رمضان به شهادت رسیدند.
دوران خلافت ایشان حدود ۵ سال بود و ویژگی برجستهٔ حکومتشان عدالت و حمایت از مظلومان و یتیمان بود.

پس از شهادت امام علی(ع)، مردم با امام حسن(ع) بیعت کردند.
معاویه با ایجاد اختلاف در سپاه امام حسن(ع) و وعدهٔ پول و مقام، یاران ایشان را پراکنده کرد.
امام حسن(ع) برای حفظ مصالح مسلمانان، صلح را با شرایطی پذیرفت.
معاویه به شرایط صلح‌نامه عمل نکرد.
پس از مدتی امام حسن(ع) به تحریک معاویه مسموم و شهید شدند.
معاویه برخلاف پیمان، پسرش یزید را جانشین خود کرد و حکومت بنی‌امیه را تأسیس کرد.

پس از شهادت امام حسن(ع)، امام حسین(ع) به امامت شیعیان رسیدند.
یزید فردی فاسد و ستمگر بود و دستورهای اسلام را زیر پا می‌گذاشت.
امام حسین(ع) از بیعت با یزید خودداری کردند.
ایشان برای زنده نگه داشتن دین اسلام، امر به معروف و نهی از منکر قیام کردند.
در ۱۰ محرم سال ۶۱ هجری، روز عاشورا، امام حسین(ع) و یاران اندک ایشان در کربلا در برابر سپاه دشمن ایستادند و به شهادت رسیدند.
واقعهٔ عاشورا ظلم و فساد بنی‌امیه را آشکار کرد و به الگویی برای مبارزه با ظلم تبدیل شد.

نجف: محل حرم و آرامگاه حضرت علی(ع).
کربلا: محل حرم امام حسین(ع) و حضرت ابوالفضل(ع).
از پیام‌های مهم سفر کربلا و عاشورا: شناخت راه حق، ایستادگی در برابر ظلم، امر به معروف و نهی از منکر و الگو گرفتن از امام حسین(ع).